zondag 30 december 2007

Actueel in Beeld


Bruegelsiaanse wintertaferelen

klik op foto's voor vergroting
MUSEUMPLEIN - We kunnen er maar niet genoeg van krijgen. Weer zo’n prachtige en zonnige winterse dag in de kerstvakantie! Schaatsen op het Amsterdamse Museumplein. Onder bezielend oog van de 17-eeuwse schildermeester Karel du Jardin vanuit het Rijksmuseum, maar in de geest van Bruegelsiaanse wintertaferelen van een eeuw eerder. Ik denk dat Pieter Bruegel dik tevreden zou zijn met dit pittoresk digitaal plaatje. Op verschillende locaties in het groot centrum van Amsterdam is een minikunstijsbaan. Gratis toegankelijk maar te ‘betreden op eigen risico’. Steevast vergezeld van een poffertjeskraam. Niets is heerlijker dan te schaatsen in de open lucht met een milde winterse temperatuur en daarna energie bijladen met overheerlijke poffertjes, bedekt met poedersuiker en gesmolten roomboter! En wat een pret hadden deze twee vriendinnetjes die vaker op het ijs lagen dan erop stonden. Maar gelukkig gingen zij qua kleding goed beslagen ten ijs. Mooi afsluitingsplaatje van verbroedering en verzustering voor het jaar 2007. Zij zijn míjn Amsterdammers van het jaar. Laten zij een voorbeeld voor u zijn. Een voorspoedig en vreedzaam 2008!

zaterdag 29 december 2007

Míjn Nederlander van het jaar 2007 !

nosheadlines.nl

Wauw, op de valreep heb ik míjn Nederlander van het jaar 2007! Geert Wilders. Wát?! hoor ik u al denken. Is-ie helemaal van God los? Maar mijn derde kerstdag is zo vrolijk begonnen dankzij deze Wilders. Je moet je voorstellen; je hebt twee kerstdagen gehad, plus die autoloze maandag daarvoor. Donderdag sta je op met het idee dat het jaar niets spannends meer oplevert. En dan bij het ontbijtjournaal word je met het nieuws om de oren geslagen dat Wilders “boos is op onze koningin” en dat hij vindt dat zij “als een haas uit het kabinet moet worden gestuurd”. Nog geheel in een bepaalde stemming vroeg ik me oprecht af: als wat voor soort haas? Paashazen hadden we al en kerstkonijnen ook. Maar een kersthaas was toch wel érg leuk. Ik zag het ook helemaal voor me, in een soort karikatuur, hoe Wilders als een gefrustreerde kok – die almaar op het kookpunt van woede verkeert – zijn messen slijpt en dat Beatrix – uiteraard als angsthaas uitgebeeld – als een hazenwind uit de keuken wegspurt...

Here's Boerleider !


Happy New Year!

door Robert Boerleider

Vooruitzicht voor het nieuwe jaar: Marco van Basten heeft op advies van zijn vrouw alsnog voor aanvang van het EK-voetbal van 2008, dat zal plaatsvinden in Zwitserland en Oostenrijk, zijn bondscoachschap stopgezet. Hij volgt nu een cursus ‘Het opstellen van bloemen op kleur’ bij de Floriade ter voorbereiding van de Nederlandse wereldtuinbouwtentoonstelling. De eerstvolgende editie is in 2012. Zijn leraren bloemschikking zijn dolenthousiast over zijn grote variëteit en zijn diversiteit van de opstelling van de bloemen. Dus van Marco zullen wij voorlopig niks meer horen. Zijn billenmaatje John zit in een dip, want hij is nog altijd kapitein zonder schip. Zit in een heuse comming-out crisis. Hij voelt zich het prettigst als hij vlak achter de leider mag fungeren...

Post uit Saamaka

Microkrediet

door Menno Marrenga

Zoals een visser zijn netten langsloopt, zoals de boer zijn koeien melkt, zo doet de geprofessionaliseerde hulpjunk Naftali zijn ronde langs de hulporganisaties of ze al rijp zijn voor het volgende project en nu zijn wij weer aan de beurt. Wel; hulpjunken te woord staan hoort bij ons vak.
“Menno, ik wil een timmerwerkplaats opzetten.”
Een timmerwerkplaats, natuurlijk. Want onder een manjaboom zoek je manja’s, onder een kokospalm kokosnoten. Voor de vrouwenbevrijdingsbeweging leidt meneer Naftali een gesubsidieerde kostgrond, bij de katholieke missie een knip- en naaicursus, en bij ons probeert hij een timmerwerkplaats want Naftali kent zijn hulporganisaties.
“Goed nieuws dat je eindelijk productief wilt worden, Naftali. Wat houdt nog tegen?”...

zondag 23 december 2007

Actueel in Beeld

'It goat oan!'

VONDELPARK - Geloof het of niet. Deze zondag is het verschrikkelijk lekker weer. Net iets boven het vriespunt. Een blakende zon aan een goeddeels strakblauwe hemel en een aangenaam prikkelende kou die een weldaad is voor het lichaam. Je hebt geen hoofddeksel nodig of handschoenen. Je laat het tintelen vrijuit op je huid inwerken; zeg maar een soort koudesauna. De afgelopen dagen – vooral ’s avonds – was het een lijdensweg met de snijdende kou. Wie in de tropen woont en zich daarbij niets kan voorstellen, moet maar met een scheermes in z’n oorschelp snijden, in dat harde gedeelte vlakbij je slaap; dan kom je aardig in de buurt van het venijnige gevoel.

Maar deze fase van vrieskou is nodig om ons ijspret te bezorgen. Ik ben geen ijsmeester maar wat ik zo zag, is het ijs in het Vondelpark ruim een dikke vijf centimeter. Je natuurlijk intuïtie zegt gewoon: hier kan je niet doorheen zakken. Vele Amsterdammers hebben kennelijk niet door dat het nu heerlijk vertoeven is in het Vondelpark. Het lijkt wel een kuuroord. Het maakt niet uit in welk jaargetijde we ons bevinden; dit park verveelt nooit! Deze zondagmiddag is het vooral een plek voor ouders en hun jonge kroost dat de wondere dingen van de wereld ontdekt. Ik ging even een paar fotootjes schieten, maar het werden weer bijna 300! In deze digitale tijdperk hoef je niets te laten schieten; het ene mooie plaatje na het andere dient zich aan. Ik moest mij dan ook echt uit het park wegrukken, wilde ik niet met het dubbele aantal thuiskomen. En dan is het moeilijk kiezen: welke wordt de dragende foto voor Actueel in Beeld. Dan toch deze twee koters; die als ervaren ijsmeester aan het bepalen zijn of het ijs goed is voor een elfstedentocht. Dat vast niet, maar voor het moment geldt zeker: ‘It goat oan!’


Zie ook: 'Natuur-ijspret in hartje Amsterdam'

zondag 16 december 2007

Post uit Saamaka

Werkstroom en
Feeststroom

door Menno Marrenga

We hebben een elektriciteitsgenerator naar Gujaba gebracht. Voor de groep timmermannen daar was het een feestdag, maar voor ons een treurdag: de bekroning van een mislukking. Want er is al een elektriciteitsnet van de overheid op Gujaba, en het zou niet nodig moeten zijn dat we daar een tweede naast moeten plaatsen. Elektriciteitsvoorziening in het binnenland begon in de tijd van koningin Juliana en premier Pengel, veertig jaar geleden. In die tijd dacht men dat Bosnegers goed zijn in zingen, dansen, vrolijk zijn en weinig anders. Als zij al arbeidsgeschikt zijn, dan alleen onder welwillende leiding van hoger begaafden. Wie werken wilde kon naar Afobaka of Paranam komen, het binnenland werd opzij gezet als verzorgingsgebied...

Here's Boerleider !

ap
De CO2-maffia

door Robert Boerleider

Het idyllische eiland Bali is door het snode CO2-maffiagenootschap uitgekozen om de verdere plannen uit te werken van het Kyotoverdrag dat werd opgesteld in 1997. Geen middel werd ongemoeid gelaten, om de wereldbevolking te doen geloven dat het binnen enkele decennia daadwerkelijk is afgelopen met moeder Aarde. Als we niet snel al onze kennis en daadkracht in stelling brengen voor het groen. Nu in 2007 op de kop af 10 jaar later. Heeft u de wereld zienderogen zien veranderen? In de middeleeuwen was men al van mening dat de wereld verging van een paar stevige bliksemsalvo’s. Orkanen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en andere leden van de natuurrampenfamilie hebben in de loop der jaren deze mythe stevig stand doen houden...

donderdag 13 december 2007

Actueel in Beeld

'Ho, ho, ho.... tring tring!'

OUD-ZUID - Als je op zoek bent naar een Actueel in Beeld zo rond de kerst, dan denk je al gauw aan een indrukwekkend lichtspektakel, zoals die reuzenkerstboom op de Dam, maar die leggen we nog wel een keer vast. Maar nee, voor mij is het deze kerstman op de fiets, aan de gevel van fietsenreparateur en –stalling ‘Emma Fietsen’ in de Emmastraat in Oud-Zuid. Tja, hoe kan het ook anders: Amsterdam knotsgekke fietsstad, schreef ik al eerder. Dan is het logisch dat Santa Claus niet per arrenslee komt maar op de fiets - ‘ho, ho, ho... tring tring!’ Bovendien is vrijwel nooit sprake van een witte kerst in Nederland, meestal een natte. Kennelijk is de kerstman goed op de hoogte van dat Amsterdammers fervente fietsendieven zijn dan wel helers. Daarom heeft hij dan ook – geheel volgens de hoofdstedelijke traditie – zijn voorwiel met een dikke ketting aan het hekwerk vastgemaakt. Anders komt er niets terecht van cadeautjes bezorgen. Bescheiden lichtspektakel of niet, al die op hol geslagen bekeurende agenten zullen in elk geval niets aan deze kerstman verdienen. Of het moet de milieupolitie zijn die hem aanhoudt wegens een overdaad aan voor- en achterlichten.
* * *


Nog maar twaalf dagen te gaan dan is het zover: de Moeder aller Lichtfeesten, zowel internationaal als commercieel. Het is nu op menige hoek een kerstboompje uitkiezen of er in de rij voor staan. Kerstsfeer maakt zelfs in de file staan aangenaam. Als ik na vijven naar huis fiets dan is het al pikkedonker en het is gewoon genieten bij de stoplichten van het kerstverlichtingspektakel in de Van Baerlestraat. Dan lijken alle lichten daarvan onderdeel te zijn.

zondag 9 december 2007

25 jaar Herdenking Decembermoorden


Domme trots
of diepe schaamte?


AMSTERDAM - Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat het gisteren de eerste keer was dat ik een herdenking heb bijgewoond van de Decembermoorden. Nu ik ruim tien jaar in Suriname heb mogen ervaren hoe met name die bloedige nacht van 8 op 9 december 1982 het land politiek uiteenscheurt en daarmee sociaal-economisch afremt, kon ik er natuurlijk niet meer om heen. Bovendien is het dit jaar precies 25 jaar geleden. Komt bij dat het Decemberproces eindelijk van start is gegaan afgelopen week. En uiteraard verplicht mijn professie mij de herdenking bij te wonen. Maar ik heb er nu ook echt wat te zoeken. Inmiddels heb ik kennis gemaakt met menige nabestaande; ben bij hun thuis geweest in Paramaribo, heb hun verdriet en verschrikking journalistiek menigmaal opgetekend en ze hebben me ook geïnspireerd een steentje bij te dragen aan recht, waarheid en gerechtigheid...

zaterdag 8 december 2007

Actueel in Beeld

De muur van de slachter

BUITENVELDERT - Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat vijftien vooraanstaande mannelijke Surinamers – zogenoemde “tegenstanders” van het Bouterse-regime – in Fort Zeelandia in Paramaribo standrechtelijk werden geëxecuteerd, door met macht, alcohol en mogelijk ook drugs benevelde militairen, en niet zonder dat zij vooraf waren gemarteld en mensonterend vernederd.
Eigenlijk ben ik te laat voor de jaarlijkse korte fakkeloptocht – ter hunner nagedachtenis voor de 26ste keer – naar het Surinaams consulaat aan de De Cuserstraat in Buitenveldert. Op de uitnodiging stond “verzamelen” om 16.15 uur. Vanuitgaand dat Surinamers nooit op tijd zijn of beginnen, had ik zo getimed dat ik iets later kon arriveren zodat ik de stoet lopend en oplichtend kon vastleggen. Tot mijn verbazing en schrik is de op de verzamelhoek met de Amstelveenseweg geen kip te bekennen. Ik zie wel een cameraploeg alweer ingepakt de andere richting oplopen. Rondom een iel boompje, voor nummer 11, liggen bloemen en vlammende restanten van de fakkeloptocht.

We zijn iets eerder begonnen”, vertelt Romeo Hoost, nabestaande en organisator, me even later. Ik voel me zo dom als een falend, beginnend journalistje; het moment suprème is alweer voorbij! Ik had wel deze kruizen tegen de muur zien staan en ze in elk geval uit armoede vastgelegd. Gelukkig maar. Het heeft, nu zo achteraf, iets morbides. Is dat niet wat ze met je doen in dictatoriale regimes als je standrechtelijk executeren; tegen de muur toch?! De verdwenen stukjes uit de geëmailleerde tegels lijken wel kogelinslagen. Nabestaanden en sympathisanten stonden, opgepakt in de kleine keukenruimte, zich te warmen aan koffie en thee. En zoals bij regenachtig weer betaamt, hadden ze – zo lijkt het – niet hun paraplu’s maar hun kruizen, die ze al 25 jaar met zich meetorsen, buiten laten staan. Ondanks de broeierige tropen en omstandigheden moeten de vijftien slachtoffers deze zelfde morbide kilheid, die deze uitsnede van de zijmuur van het consulaat uitstraalt, hebben ervaren toen zij zich door iedereen en God verlaten voelden en overgelaten aan de klauwen van de “vijanden van het volk”. Een ware slachtersmuur.

dinsdag 4 december 2007

Overpeinzing in Beeld

zonnige schaduwen

Ik ben creatief. Dat is één ding wat zeker is. Maar kennelijk geef ik nog niet voldoende toe aan het principe ‘20% inspiratie, 80% transpiratie’. Dankzij mijn materiële ik blijf ik nog redelijk in maatschappelijke balans. Maar vaak randje kantje, bijna overboordje. Hoe vaak vangt Gij mij nog op? Ook zeven maal zeventig maal zeventig?

maandag 3 december 2007

Here's Boerleider !

viewimages.com
Het optische bedrog

door Robert Boerleider

Hoera, hoopvolle felicitaties over en weer, euforische stemming. Vredesconferentie topoverleg numero: 371298 komt er aan. Maar deze keer gaat het anders. Bush, de onnozelheid zelf, de staatsman die begripvol overkomt door blijk te geven dat hij de materie begrijpt, maar er uiteindelijk niks van snapt. Heeft ’s ochtends in een helder cognitief manco moment zijn minister van BZ “Condoleezza dies” – because she’s as cold as ice – aan de telefoon. Hij opperde het plan de “Annapolisfloptop” te organiseren. Wat bij staatsmannen van veelal groter statuur en eruditie faliekant is mislukt, dacht Bush in slechts één dag beklonken te hebben...

Post uit Saamaka

Houtbestelling

door Menno Marrenga

Ik had een plank nodig, dus ik zocht houthakker Apalu op. Ik trof hem in zijn hut, rustend in zijn hangmat. Apalu riep een van zijn kinderen om een bankje voor me te halen en hij gaf me een kalebas met een bodempje rum, nadat eerst de aarde en daarna hijzelf ervan geproefd had. Een half uur wisselden we dorpsroddels uit, en toen was het tijd om ter zake te komen. Ik vertelde dat ik een plank nodig had: een duim dik, twintig centimeter breed en vijf meter lang.
“Ken je Komelia?”
“Nee.”
“Zij is de moeder van Djulisi.”
Ik vraag me af wat Komelia te maken kan hebben met mijn plank...

zondag 2 december 2007

Actueel in Beeld

...avondje van Santa Claus...

ALS HET WINTER wordt, vergeten we weleens hoe mooi het ook tijdens dit koude jaargetijde kan zijn. Waar de zomer zich regelmatig laat verstoren door een sombere, regenachtige dag, heeft de winter – oké het is nog einde herfst – regelmatig een zonnige dag als verrassing in petto. Zoals afgelopen zaterdag. De sfeer op het Leidseplein is bemoedigend: we hoeven niet tot de zomer te wachten voor een aangenaam vertoeven in Mokum! Zolang er maar geen snedig koude wind is en en het droog blijft, dan bruist het van de activiteiten: straatartiesten zoals muzikanten en portrettenmakers. Daarnaast is er natuurlijk ook de schaatsbaan.

Dit lijkt mij wel een illustrerend Actueel in Beeld. Het avondje van Sinterklaas moet nog komen, maar de Kerstman lijkt de oer-Hollandse goedheilig man, die in Spanje woont, geheel van het decembertoneel te hebben verdreven. Het maakt niet uit wat voor overkill aan Sinterklaasprogramma’s de televisiezenders uit armoede uitzenden, Santa Claus is overriding Sinterklaas. Nederlandse cultuurbewakers treuren elk jaar weer hierover. Maar tegelijkertijd is nog nooit voorafgaand aan pakjesavond zoveel aan cadeaus gekocht. “Een record”, meldde RTL-Nieuws.
Bovendien snap ik dat getreur niet om “de verdwijning” van Sinterklaas. Juist dankzij de Kerstman is deze Nederlandse traditie wereldwijd doorgebroken! ‘Santa Claus’ is gewoon de Amerikaanse verbastering van ‘Sinter Klaas’. En ach, die zuinige Nederlandse immigranten hebben destijds vast gedacht: twee cadeaufeestjes in één maand is te veel van het goede; we koppelen het aan de geboorte van het kindeke Jezus. Het zal de oliebollenverkoper een worst wezen, als de boel maar gesmeerd gaat. Zelfs moslima’s – met hoofddoek – smullen even loyaal mee! Mogelijk dat we in de toekomst zingen: Zie de maan schijnt door de bomen..., avondje van Santa Claus... Immers, cultuur is niet statisch.

zondag 25 november 2007

Actueel in Beeld


Surinaamse * Herfst

25 NOVEMBER - Vandaag viert Suriname haar 32ste Srefidensi – onafhankelijkheidsdag. Helaas ben ik niet persoonlijk in Paramaribo aanwezig om deze dag – die zich qua sfeer makkelijk laat meten met de uitbundigheid van Koninginnedag – om een plaatje vast te leggen.
Ik had ook naar de RAI kunnen gaan waar Brasa Dey Fair wordt gehouden. Maar ik begrijp van een standhouder dat het “slecht bezocht” is. “Het is vis noch vlees”, aldus de insider. “Ze hebben Brasadey gestoken onder een Afrikaans festival. En als Surinamers het zullen bezoeken, dan zullen ze teleurgesteld zijn, want er is nauwelijks Surinaams eten te krijg.”
Ik heb voor deze Actueel in Beeld gekozen omdat ik nu (na tien jaar Suriname) pas het positieve achter herfst doorgrond. Meestal wordt deze jaargetijde afgedaan als einde zomer, ‘depressie’, grauwe tijd want de bladeren vallen af. Maar nu pas – door mijn eigen persoonlijk herstel – heb ik door dat herfst, met zijn rood- en bruingouden bladerenpracht, eigenlijk goed nieuws betekent. Het nieuwe kan zich namelijk alleen manifesteren als het oude plaatsmaakt! Toen ik laatst door een straat in Amsterdam-Oost reed en bij een Surinaamse toko deze vlag zag wapperen, met als achtergrond de herfstige kruin van de boom, was mijn gedachte: wil voor Suriname de lente aanbreken dan zal er eerst een Surinaamse herfst moeten plaatsvinden! In dit opzicht is het aanstaande Decemberproces van 30 november hoopgevend. In 2 Korintiërs staat ook: …het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.”



Reactie op dit stuk:
> Blogger,
>
> Had je niet laten lijden door een standhouder, maar was maar gekomen op de BRASA FAIR dan
> zou je zien:
>
> Dat er een bezoeker meer was
> Dat het geen BRASA dey FAIR heet maar BRASA FAIR
> Hoe deSurinaamse bezoekers geteached werden in ENJOY diversisity (en dus een Caribische
> Zuid Amerikaanse beurs niet alleen Suriname en Surinaams eten is)
> Dat het een Festifair was (dus VLEES en VIS)
>
> Even wenne geblazen, maar dat zijn wij als innovatoren in Nederland wel gewend in de
> afgelopen 30 jaar.
>
> Groetjes,

> Roy Ristie
> RRC/BRASA FAIR productions

Post uit Saamaka

Jonge Starters


door Menno Marrenga

Soms komen jongens van rond de vijftien in mijn werkplaats en blijven dan urenlang hangen. Ze zeggen dat ze komen leren: monteurswerk, Engels, gitaar spelen. Maar allemaal heel concreet. Reggae-basgitaar. Wel, dat kan iedereen al. Het Engels van de dvd’s: Freeze you fucking niggah or Ah’ll plug yah. Hen verwijs ik door naar de Peace Corps meisjes want zij dragen de Amerikaanse cultuur uit. En de interesse in monteren betreft het slopen van een cassetterecorder of het maken van een vogelkooi. Het aandraaimoment van kopbouten interesseert hen geen moer...

vrijdag 23 november 2007

Het Werkplezier van Humberto Tan

'Ook prestige en
een goed salaris wennen'


Humberto Tan (42) – medegrondlegger van stichting Suriprofs – heeft het geschopt van jeugdpresentator tot anchorman op de Nederlandse televisie. Daarnaast heeft hij als zakenman al vijf jaar zijn eigen succesvolle kledinglijn ‘Humberto’. Bij alles wat hij doet is plezier altijd de basis. “Alles went namelijk: ook prestige en een goed salaris.” Toen onlangs het doek viel voor Tien, had de Telegraaf hem alvast rood doorgekruist. Zelf zat hij geen moment in spanning. “Je moet door niemand en geen enkel instituut je dromen laten afpakken...”

maandag 19 november 2007

Here's Boerleider!

woldhek.nl
De rampkoers
van Henk Kamp


door Robert Boerleider

Het definitieve gevecht om de kiezersstemmen op rechts is begonnen.
Leeghoofdige populistische polariserende verkiezingsretoriek.
Pak maar wéér de Nederlanders aan die het minst worden vertegenwoordigd. “Sorry”, wat zég ik? De buitenlanders bedoelde ik eigenlijk. Amper zestig jaar geleden was een andere allochtone bevolkingsgroep de zondebok. Of krijgen we dankzij Rita, Wilders, en Henk Kamp. Het jaar “ in Memoriam 1940/45”. In 2010/2015 Wellicht op herhaling? Wie van de drie pakt de winst op rechts...

maandag 13 augustus 2007

Post uit Saamaka


Het Gakkelsyndroom

door Menno Marrenga

DE DORPSKINDEREN vertelden dat de Peace Corps Volunteers terug waren gegaan naar Amerika. Twee jaar lang hadden we in hetzelfde dorp gewoond en niet éénmaal hadden we met elkaar gepraat. De enige blanken leven twee jaar lang samen in een Saamakadorpje van slechts vijf of zes families groot, en wisselen geen woord – misschien iets voor het Guiness Book of Records? Ach, misschien begrijp ik het ook wel. Die kinderen melden zich voor Peace Corps, ze worden uitgezonden naar een stam echte bosnegers, peace en democracy uitdragen – en dan blijkt de nieuwe buurman een Hollander. Wat een afknapper. Wie kan zich een vervelender mensensoort voorstellen? Zelfs een buurman uit Slowakije of Brunei heeft nog iets romantisch, maar een “Hollander”...

zaterdag 4 augustus 2007

Amsterdam Gay Pride 2007


Vrolijk van de andere kant

AMSTERDAM is dit weekend uitbundig vrolijk van de andere kant. En trots op haar tolerantie. De stad is momenteel vergeven van gays en lesbo’s uit alle uithoeken van de wereld. Tijdens de Gay Pride 2007 wordt de stad niet alleen op een roze wolk meegevoerd en hebben we allemaal even een roze bril op, maar is het uitgaanscentrum ook gehuld in een roze walm van streetparty’s. Vrijdag in de vooravond begon de warming-up. Alles zat mee, de gouden zon en de subtropische zwoelte. In de Reguliersdwarsstraat, the gayeist street in town, werd mellow house van de bovenste plank gedraaid. Er staan ook podia op het Rembrandtplein, de Amstel, de Westermarkt en de Oudezijds Voorburgwal – dus op de Wallen. Uiteraard profiteert de gehele horeca van alle zijstraatjes en steegjes mee. Hoewel de Gay Pride tot en met zondag doorgaat, werd zaterdag toch wel gezien als het hoogtepunt, toen van 14.00 tot 18.00 uur de Canal Parade werd gehouden door de Prinsengracht, Amstel en Oude Schans, waarbij tientallen boten voorbij voeren met daarop taferelen die zich kunnen meten met het Carnaval in Rio de Janeiro. Het laat zich raden dat AmsterdamS VensteR, na te zijn uitgefeest, met een foto special komt!

vrijdag 3 augustus 2007

Acuteel in Beeld


Tuktuk, bring me home...!

HET IS ALSOF de duivel ermee speelt. Voor Actueel in Beeld van woensdag stuitte ik op de nieuwe city sightseeing-dubbeldekkerbus. Daarbij somde ik op wat je allemaal niet tegenwoordig hebt aan ludieke transportmiddelen waarmee flink wordt meegeprofiteerd in de Amsterdamse toerisme-industrie. Bij het opsommen sloeg ik maar de tuktuks (toektoeks) over, omdat ik niet zeker wist of die rondreden in Amsterdam. Wel in Rotterdam, had ik al gelezen. En prompt wat gebeurt mij vandaag: er wordt voor mijn neus op het Rokin een tuktuk-taxi aangehouden! Ik was veel te druk bezig met snel foto’s schieten. Toen de bestuurster eenmaal weg was, bedacht ik me dat ik had moeten vragen sinds wanneer die dingen door Amsterdam tuktukken. Maar bij de Nieuw Markt kwam ik er weer ééntje tegen. Achter het stuur een Srananman (Surinamer), die mij ook nog kende van deze weblog! “Sinds vandaag”, antwoordde de beste man tot mijn verrassing over het rondrijden van tuktuks in Amsterdam! Dus ook nog eens een kersvers primeurtje op AmsterdamS VensteR. Bij de dubbeldekkerbus was het Parool voor. Nu is AmsterdamS VensteR de krant van de hoofdstad voor! O ja; een ritje kost 3,50 euro en “binnen de zone” 1,50 euro. Meer kon ik niet vragen, want toen werd de tuktuk ongeduldig weggetoeterd. Een keer raden door wie... een taxichauffeur! Waarschijnlijk met broodnijd én –vrees. Gewoon lekker meer Tuc Tuc eten!

Here's is Boerleider!

butlerwebs.com

Een heuglijk feit

door Robert Boerleider

President Bush, het product van een nog altijd falend progressief Amerikaans abortusbeleid (anders was de wereld zeker van hem bevrijd… Maar hé-laas tot onze spijt!). Bush, de vrede’s engel des doods, wilde het heugelijke feit dat er in de maand juli slechts 73 Amerikaanse militairen het leven lieten graag wereldkundig maken. Wat een geruststellend nieuws, het klinkt als muziek in de oren. Het Amerikaanse ministerie van Defensie, het Pentagon, laat ons via het presidentiële paleis “The White house” weten. Dat de Amerikaanse propagandamachine weer op volle oorlogssterkte draait...

woensdag 1 augustus 2007

Actueel in Beeld


Hoog en (hopelijk) droog

In Amsterdam zijn ze eindelijk wakker. In navolging tot andere Europese steden kunnen toeristen en dagjesmensen nu ook in zeg maar een openlucht-dubbeldekkerbus hoog en (hopelijk) droog aapjes en gebouwtjes bekijken. Het aantal malle attracties in de hoofdstedelijke toerisme-industrie is in de afgelopen tien jaar flink divers geworden. Wat dat betreft hebben de rondvaartboten – die ooit het sightseeingmonopolie in handen hadden – heel wat concurrentie te duchten.
Lange tijd hoefde zij slechts waterfietsen naast zich te dulden.
Nu kan je je ook door de stad laten toeren met paard en koets en in fietstaxi’s. Het heeft het pretparkgehalte van de hoofdstad danig verhoogd. It’s all about the money. In de zomer is het dus oppassen geblazen voor fietsende of steppende toeristen die vaak knetter high zijn, paarden, dubbeldeksbussen, (fiets)taxi’s en de lokale fietsers.
Zie dan maar veilig de Dam over te steken. Velen richten namelijk niet hun blik op het verkeer maar op allerlei gebouwen en rariteiten. Gelukkig zijn er nog altijd de duizendtonner-trams die bonkend en jengelend de boel wakker schudden: don’t die in Amsterdam!
Lees: 'Dubbeldekkerbussen Amsterdam van de weg gehaald'

Straatpraat


Michel: "Ik blijf niet in Amsterdam hangen"

KONINGSPLEIN - Het wordt een dag om in te lijsten, was door de weerman beloofd. In Amsterdam is het mooi zonnig en zwoel. Nabij het Koningsplein dwarrelen zoete noten van een saxofoon. In de koffer van de saxofonist zie ik geen enkele munt. Uiteindelijk verzoet, gooi ik toch 2 euro in de bak. “Thank you, you saved me”, zegt de saxofonist met een onmiskenbaar Frans accent. Hij heet Michel en vertelt dat waar hij ook komt, de mensen hun stad altijd “de beste” vinden. “Weet je welke stad de mooiste en beste is?” vraagt hij mij quizerig. Ik noem natuurlijk Parijs, Londen en Rome als voor de hand liggende toppers. “Nee”, schudt Michel steeds...









Google